Skoro można...

Wracam z Jasiem ze szkoły, który wymachuje swoją nową parasolką. Zauważam, że w rączce parasolki jest dziura wielkosci palucha. 

Pytam: "Skąd się wzieła ta dziura?"

Jasiu łypie oczami na lewo i prawo, i stwierdza z wahaniem: "Nie wiem..?"

Mówię: "Jasiu, nie będę się gniewać tylko powiedz mi prawdę"

Jasiu, pod nosem: "To... byłem... ja"

Ja: "A dlaczego zrobiłeś tą dziurę?"

Jasiu, pokornie, z rozbrajającą szczerością: "Bo zauważyłem, że na końcu rączki jest taki miękki plastik. Więc jak już zauważyłem, że to można popsuć,  to popsułem..."